Ik ben Rosalie 🌹

 

Jarenlang leefde ik vooral in mijn hoofd.
Altijd “aan”. Altijd alert. Altijd bezig.

 

Van buiten leek ik sterk.
Ik deed wat er van me verwacht werd. Ging door. Regelde het wel.
Maar vanbinnen stond ik eigenlijk constant op scherp.

 

Ik leefde in overlevingsstand, zonder dat ik dat echt doorhad.
Sterk zijn was mijn manier geworden om te blijven functioneren.
Niet voelen. Doorgaan. Niet zeuren. Gewoon verder.

 

En ik weet nu hoe uitputtend dat is.

 

Ik weet hoe het voelt om vast te zitten in je hoofd.
Om jezelf voorbij te lopen, terwijl je diep vanbinnen al lang voelt dat het eigenlijk niet meer gaat.
Maar je gaat toch. Want stoppen voelt spannender dan doorgaan.

 

Ik heb mezelf lang klein gehouden.
Mezelf verteld dat dit gewoon was wie ik was.
Dat dit mijn karakter was, mijn energie, mijn ‘drukke hoofd’.

 

Ik voelde me vaak slachtoffer van alles wat me was overkomen.
En eerlijk: dat heb ik mezelf ook lange tijd toegestaan.
Tot ik op een punt kwam dat ik voelde:
ik leef niet écht, ik overleef.

 

Dat moment was geen plotseling inzicht, maar een langzaam besef.
Ik leefde vanuit pijn. Vanuit oude patronen. Vanuit controle en bescherming.

 

En toen ben ik begonnen met echt innerlijk werk.

 

Niet nog een boek.
Niet alleen praten.
Maar voelen. Stil worden. Kijken naar mezelf, ook naar de stukken die ik liever wegduwde.

 

Ik leerde mijn donkere kanten niet meer te veroordelen, maar toe te laten.
Niet omdat dat leuk was, dat was het vaak helemaal niet,
maar omdat ik voelde dat daar mijn heling lag.

 

Dat was het begin van thuiskomen bij mezelf.

 

Truffels kwamen op mijn pad toen ik al een tijdje met persoonlijke groei bezig was.
Niet als snelle oplossing.
Niet als iets wat mij zou “fixen”.

 

Maar als een uitnodiging.

 

Een uitnodiging om mezelf weer te ontmoeten.
Om uit mijn hoofd te zakken, terug mijn lichaam in.
Om rust te voelen in de chaos die er altijd al was.

 

Microdoseren werd voor mij een natuurlijke aanvulling op het innerlijk werk dat ik al deed.
Het hielp me om zachter te worden. Ruimer. Minder strak.
Ik voelde weer wat ik echt voelde.

 

Er ontstond ruimte.
Om los te laten.
Om overzicht te krijgen.
Om minder vanuit prikkels te reageren en meer vanuit mezelf.

 

Niet omdat alles ineens perfect was,
maar omdat ik me gedragen voelde, door mezelf en door de natuur.

 

Rust, focus, helderheid en vertrouwen kwamen niet in één keer,
maar wel stap voor stap terug.

 

En precies dat is waarom ik nu doe wat ik doe.

 

Ik begeleid mensen die voelen dat ze vastlopen in hun hoofd.
Die merken dat het zo niet langer werkt.
Die klaar zijn om uit de slachtofferrol te stappen,
maar nog niet precies weten hoe.

 

Mensen die nieuwsgierig zijn. Open. Bereid om te voelen.
Niet zweverig, niet hard, maar echt.

 

Naast alles wat ik heb meegemaakt, ben ik ook gewoon… Rosalie.
Oprecht, gevoelig en eerlijk, met humor waar het kan.
Ik ga graag de diepte in, zonder dat het zwaar of ingewikkeld hoeft te worden.

 

In mijn begeleiding is er ruimte voor een traan én een lach.
Ik zeg wat ik denk, altijd met liefde.
En ik geloof oprecht dat werken aan jezelf niet altijd zwaar hoeft te zijn.

 

Je hoeft het niet alleen te doen.
En je hoeft ook niets te worden wat je niet bent.

 

Je mag gewoon weer thuiskomen bij jezelf.

 

 

 

 

 

Ben je benieuwd of dit bij je past?

Je hoeft nu nog niets te beslissen. 

Als je vragen hebt, nieuwsgierig bent of gewoon even wilt voelen of dit bij je past, mag je me altijd een bericht sturen.

Laat je gegevens achter

En ik neem persoonlijk contact met je op.
We stemmen samen rustig af, zonder druk of verplichtingen.